Чулацаман тӀегӀо

NGC 6812

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 6812
Созвездие Телескоп[d]
Каталожный код 2MASX J19452422-5520488, 6dFGS gJ194524.2-552049, ESO 185-15, ESO-LV 185-0150, NGC 6812, SGC 194123-5528.1, PGC 63625, LEDA 63625, PKS 1941-554, PKS J1945-5521, CGRaBS J1945-5520, LCS1 J1945-5520, SUMSS J194524-552049, Gaia DR2 6641017456871937664
Морфологический тип галактики S0, E[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Видимая звёздная величина 12,6
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Дата открытия 1834 шеран 9 июль
Прямое восхождение 19ч 45м 24,2333386901с[2]
Радиальная скорость 4618[3][4]
Расстояние от Земли 57,02[3]
Склонение −55° 20′ 48,799958841″[2]
Красное смещение 0,0147 ± 0,0005[5], 0,0147 ± 0,0005[5]

NGC 6812 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Danziger I. J., Goss W. M. The spectroscopic identification of three southern radio sources (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 1979. — Vol. 186. — P. 93–97. — ISSN 0035-8711; 1365-2966
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 6812.