Чулацаман тӀегӀо

NGC 664

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 664
Морфологический тип галактики Sb, Sbc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1830 шеран 24 сентябрь
Красное смещение 0,018096 ± 1,7E−5[2]
Созвездие Рыбы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,9
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 664, UGC 1210, PGC 6359, 2MASX J01434582+0413222, MCG+01-05-029, SDSS J014345.79+041322.7, UZC J014345.8+041323, Z 0141.2+0359, Z 412-23, CAIRNS J014345.80+041323.0, LEDA 6359, Gaia DR2 2560766639835048576
Радиальная скорость 5432[3]
Прямое восхождение 1ч 43м 45,7966367332с[4]
Склонение +4° 13′ 22,743148307″[4]
Расстояние от Земли 65,46 ± 0,2[5][3], 65,46[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 664 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Hakobyan A. A., Karapetyan A. G., Barkhudaryan L. V., Mamon G. A., Kunth D., Petrosian A. R., Adibekyan V., Aramyan L. S., Turatto M. Supernovae and their host galaxies - III. The impact of bars and bulges on the radial distribution of supernovae in disc galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2016. — Vol. 456. — P. 2848–2860. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STV2853 — arXiv:1511.08896
  2. ↑ Fisher K. B., Huchra J. P., Strauss M. A., Davis M., Yahil A., Schlegel D. The IRAS 1.2 Jy Survey: Redshift Data // (unknown type) — 1995. — Т. 100. — С. 69–103. — doi:10.1086/192208 — arXiv:astro-ph/9502101
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 664.