Чулацаман тӀегӀо

NGC 6486

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 6486
Созвездие Геркулес[d]
Каталожный код NGC 6486, NPM1G +29.0417, PGC 61033, 2MASX J17523529+2949053, MCG+05-42-006, UZC J175235.3+294905, Z 171-12, Z 1750.6+2950, LEDA 61033
Морфологический тип галактики E-S0
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,3
Дата открытия 1880 шеран 28 июль
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Прямое восхождение 17ч 52м 35,295с[1]
Склонение +29° 49′ 5,37″[1]
Красное смещение 0,026859 ± 0,000103[2]

NGC 6486 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[3].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ Marzke R. O., Huchra J. P., Geller M. J. Large-scale structure at low galactic latitude (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1996. — Vol. 112. — P. 1803–1811. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/118142
  3. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 6486.