Чулацаман тӀегӀо

NGC 6438

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 6438
Морфологический тип галактики S0, E/S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1835 шеран 2 июнь
Красное смещение 0,008129 ± 7,0E−5[2]
Созвездие Октант[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 11,61[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 6438, ESO 10-1, AM 1806-852, PGC 61787, 2MASX J18221738-8524074, ESO-LV 10-0010, HIPASS J1821-85, IRAS 18061-8525, PSCz Q18061-8525, SGC 180551-8525.1, LEDA 61787, Gaia DR2 6345956772756017280
Радиальная скорость 2434[3]
Прямое восхождение 18ч 22м 17,4368742515с[4]
Склонение −85° 24′ 7,281096296″[4]
Расстояние от Земли 34,84[5]
#дӀасахьажор' Кеп:Карточка/Викисклад

NGC 6438 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 6438.