Чулацаман тӀегӀо

NGC 6243

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 6243
Созвездие Геркулес[d]
Каталожный код NGC 6243, UGC 10591, PGC 59161, 2MASX J16522624+2319575, FIRST J165226.2+231957, MCG+04-40-004, NVSS J165226+231956, SDSS J165226.28+231957.3, UZC J165226.4+231958, Z 139-13, Z 1650.3+2325, LEDA 59161, Gaia DR2 4566509357682558976
Морфологический тип галактики Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Дата открытия 1880 шеран 10 июнь
Видимая звёздная величина 14,2
Прямое восхождение 16ч 52м 26,2837165632с[2]
Радиальная скорость 10 745[3]
Изображение
Склонение +23° 19′ 57,327686237″[2]
Красное смещение 0,035775 ± 4,0E−5, 0,03581 ± 1,0E−5[4]

NGC 6243 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Khim H.-G., Park J., Seo S.-W., Lee J., Smith R., Yi S. K. Demographics of Isolated Galaxies along the Hubble Sequence // (unknown type) — 2015. — Т. 220. — С. 3. — doi:10.1088/0067-0049/220/1/3 — arXiv:1507.04069
  2. ↑ 2,0 2,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 6243.