Чулацаман тӀегӀо

NGC 5487

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 5487
Морфологический тип галактики SBbc
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1868 шеран 22 март
Красное смещение 0,0244, 0,02426[1]
Созвездие Волопас[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14
Первооткрыватель или изобретатель Сирл, Джордж Мэри[d]
Каталожный код NGC 5487, 2MASX J14094386+0804085, MCG+01-36-021, PGC 50537, AGC 241408, Z 46-61, Z 1407.3+0819, UZC J140943.9+080409, FIRST J140943.8+080408, NVSS J140944+080407, SDSS J140943.89+080408.8, LEDA 50537, [SLK2004] 962, Gaia DR2 3674352875440232320
Радиальная скорость 7255[2]
Прямое восхождение 14ч 09м 43,8969501826с[3]
Склонение +8° 04′ 8,842966067″[3]
Расстояние от Земли 104,52 ± 2,14[4]

NGC 5487 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь George Searle цӀе йолу Америкин астрономо, 38.1 см (15 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  2. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  3. ↑ 3,0 3,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  4. ↑ Bradford J. D., Geha M. C., Blanton M. R. A study in blue: the baryon content of isolated low-mass galaxies (инг.) // (unknown type) — 2015. — Vol. 809. — P. 146. — doi:10.1088/0004-637X/809/2/146 — arXiv:1505.04819
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 5487.