Чулацаман тӀегӀо

NGC 5256

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 5256
Морфологический тип галактики Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1787 шеран 12 май
Красное смещение 0,027[2]
Созвездие ВорхI Вешин ВорхI Седа
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Видимая звёздная величина 13,42[3]
Каталожный код NGC 5256, MCG+08-25-031, IRAS F13362+4831, IRAS 13362+4831, UGC 8632, PGC 48192, 6C 133614+483130, 6C 133616+483145, 7C 133614.80+483153.00, NVSS J133817+481638, PSCz Q13362+4831, UZC J133817.5+481637, Z 1336.2+4832, Z 246-21, LEDA 48192, GB6 B1336+4832, [SLK2004] 877, WB 1336+4832, [VDD93] 190, [DML87] 674, RX J1338.3+4816, [HB91] 1336+485
Прямое восхождение 13ч 38м 17,8с[4]
Склонение +48° 16′ 41″[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 5256 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Weedman D. W. The most luminous starbursts in the Universe — 2008. — doi:10.1086/591123 — arXiv:0806.4101
  3. ↑ Hernán-Caballero A., Hatziminaoglou E. An atlas of mid-infrared spectra of star-forming and active galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 414, Iss. 1. — P. 500–511. — 12 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2011.18413.X — arXiv:1101.4794
  4. ↑ 4,0 4,1 Laurent-Muehleisen S. A., Kollgaard R. I., Ryan P. J., Feigelson E. D., Brinkmann W., Siebert J. Radio-loud active galaxies in the northern ROSAT All-Sky Survey. I. Radio identifications — 1997. — Т. 122. — С. 235–247. — doi:10.1051/AAS:1997331 — arXiv:astro-ph/9607058
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 5256.