Чулацаман тӀегӀо

NGC 5133

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 5133
Созвездие Дева[d]
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Морфологический тип галактики E-S0
Каталожный код NGC 5133, GSC 04962-00997, 2MASX J13245289-0404550, PGC 46909, MCG-01-34-015, 6dFGS gJ132452.9-040455, LEDA 46909
Видимая звёздная величина 13,7
Дата открытия 1881 шеран 23 апрель
Расстояние от Земли 91,75[1]
Радиальная скорость 6152,1 ± 11,1[2], 6139,1 ± 13,4[2]
Прямое восхождение 13ч 24м 52,899с[3]
Склонение −4° 04′ 55,08″[3]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]

NGC 5133 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  2. ↑ 2,0 2,1 Remco C. E. van den Bosch, Gebhardt K., Gültekin K., Yıldırım A., Walsh J. L. Hunting for supermassive black holes in nearby galaxies with the Hobby-Eberly telescope // (unknown type) — 2015. — Т. 218, вип. 1. — С. 10. — doi:10.1088/0067-0049/218/1/10 — arXiv:1502.00632
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 5133.