Чулацаман тӀегӀо

NGC 4988

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4988
Морфологический тип галактики S...[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1834 шеран 3 июнь
Красное смещение 0,006995 ± 0,00014[2]
Созвездие Центавр[d]
Прямое восхождение собственного движения −0,195 ± 0,658[3]
Изображение
Видимая звёздная величина 13
Каталожный код NGC 4988, ESO 269-55, 2MASX J13095440-4306204, MCG-07-27-037, PGC 45671, 6dFGS gJ130954.4-430621, ESO-LV 269-0550, SGC 130702-4250.4, LEDA 45671, [SLK2004] 789, Gaia DR2 6137298710234747520
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Радиальная скорость 2102[4]
Прямое восхождение 13ч 09м 54,3876147815с[3]
Склонение −43° 06′ 20,267298315″[3]
Склонение собственного движения −1,355 ± 0,586[3]

NGC 4988 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (инг.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4988.