Чулацаман тӀегӀо

NGC 4947

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4947
Созвездие Центавр[d]
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Каталожный код NGC 4947, PGC 45269, 2MASX J13052020-3520147, IRAS F13025-3504, MCG-06-29-006, ESO 382-5, IRAS 13025-3504, NVSS J130520-352029, AGC 29210, AM 1302-350, ESO-LV 382-0050, IC 3974, 6dFGS gJ130520.2-352015, SGC 130234-3504.2, PSCz Q13025-3504, HIPASS J1305-35, [SLK2004] 776, FLASH J130520.76-352015.7, LEDA 45269, Gaia DR2 6154989062053546880
Видимая звёздная величина 11,89[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Дата открытия 1834 шеран 1 май
Прямое восхождение 13ч 05м 20,1989794872с[2]
Радиальная скорость 2405[3]
Расстояние от Земли 27 ± 5[4]
Склонение −35° 20′ 14,621347082″[2]
Красное смещение 0,008036 ± 2,7E−5[5]

NGC 4947 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ Tully R. B., Shaya E. J., Karachentsev I. D., Courtois H. M., Kocevski D. D., Rizzi L., Peel A. Our Peculiar Motion Away from the Local Void (инг.) // (unknown type) — 2008. — Vol. 676, Iss. 1. — P. 184–205. — doi:10.1086/527428 — arXiv:0705.4139
  5. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4947.