Чулацаман тӀегӀо

NGC 4637

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4637
Созвездие Дева[d]
Дата открытия 1854 шеран 1 март
Морфологический тип галактики S0, dE(d:E)[1]
Каталожный код NGC 4637, PGC 42744, MCG+02-32-188, 2MASX J12425409+1126178, UGC 7881, VCC 1945, SDSS J124254.09+112617.7, LEDA 42744
Видимая звёздная величина 13,8
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Парсонс, 3-й граф Росс[d]
Прямое восхождение 12ч 42м 54,097с[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +11° 26′ 17,84″[2]
Изображение
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4637 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Parsons цӀе йолу Ингалсан астрономо, 182.88 см (72 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[3].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — [[:d:Q114404|]], 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ 2,0 2,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  3. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4637.