Чулацаман тӀегӀо

NGC 4138

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4138
Морфологический тип галактики S0gas[1]
Расстояние от Земли 16[2][3]
Дата открытия 1788
Красное смещение 0,002962, 0,002955 ± 0,00013[4]
Созвездие Гончие Псы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 11,32 ± 0,16[3]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4138, PGC 38643, 2MASX J12092978+4341071, UGC 7139, MCG+07-25-035, SDSS J120929.59+434109.9, Z 1207.0+4357, Z 215-37, UZC J120929.9+434107, SDSS J120929.79+434106.8, LEDA 38643, [SLK2004] 658, PBC J1209.5+4342
Радиальная скорость 872[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +43° 41′ 7,14″[5]
Прямое восхождение 12ч 09м 29,788с[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4138 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ 3,0 3,1 de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4138.