Чулацаман тӀегӀо

NGC 3953

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3953
Прямое восхождение 11ч 53м 49,0087614111с[1]
Расстояние от Земли 62 700 000[2], 19,23[3]
Дата открытия 1781 шеран 12 март[4]
Красное смещение 0,003509 ± 2,7E−5[5][6]
Созвездие ВорхI Вешин ВорхI Седа
Изображение
Каталожный код NGC 3953, UGC 6870, PGC 37306, MCG+09-20-026, IRAS 11511+5236, IRAS F11512+5236, 2MASX J11534902+5219355, Z 269-13, Z 1151.1+5236, UZC J115348.9+521936, PSCz Q11511+5236, SDSS J115349.00+521936.6, SDSS J115348.99+521936.8, LEDA 37306, Gaia DR2 792231113164009088
Видимая звёздная величина 9,8[7], 11,08 ± 0,02[8], 9,71 ± 0,02[8], 16,1786 ± 0,0095[1], 7,921 ± 0,019[9], 7,331 ± 0,024[9], 7,047 ± 0,026[9], 14,854 ± 0,006[10], 12,581 ± 0,002[10], 11,64 ± 0,002[10], 11,135 ± 0,002[10], 10,806 ± 0,002[10]
Первооткрыватель или изобретатель Мешен, Пьер[d][4]
Родительское тело группа M109[d]
Радиальная скорость 1050[11][3][…]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +52° 19′ 36,473777126″[1]
Морфологический тип галактики SBbc[12]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 3953 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[13].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Талли Р. Б. Cosmicflows-3
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Frommert H. Messier 109B, NGC 3953
  5. ↑ NGC 3953
  6. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  7. ↑ Frommert H. Revised NGC Data for NGC 3953
  8. ↑ 8,0 8,1 Richards E. E., Van Z. L., Barnes K. L., Staudaher S., Dale D. A., Braun T. T., Wavle D. C., Dalcanton J. J., Bullock J. S., Chandar R. Baryonic distributions in galaxy dark matter haloes - I. New observations of neutral and ionized gas kinematics (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2016. — Vol. 460. — P. 689–728. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STW1016 — arXiv:1605.01638
  9. ↑ 9,0 9,1 9,2 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  10. ↑ 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  11. ↑ Springob C. M., Haynes M. P., Giovanelli R., Kent B. R. A Digital Archive of H i 21 Centimeter Line Spectra of Optically Targeted Galaxies // (unknown type) — 2005. — Т. 160, вип. 1. — С. 149–162. — doi:10.1086/431550 — arXiv:astro-ph/0505025
  12. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  13. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3953.