Чулацаман тӀегӀо

NGC 3839

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3839
Морфологический тип галактики Sd, 3[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1882 шеран 19 апрель
Красное смещение 0,01973 ± 1,0E−5[2][3][…]
Созвездие Лев[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,2
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 3839, UGC 6700, PGC 36475, IRAS F11413+1103, 2MASX J11435429+1047051, IRAS 11413+1103, MCG+02-30-024, Z 68-48, ALFALFA 3-45, UZC J114354.3+104706, Z 1141.3+1104, PSCz Q11413+1103, FIRST J114354.2+104705, NVSS J114354+104704, SDSS J114354.33+104704.8, SDSS J114354.33+104704.9, LEDA 36475, CAIRNS J114354.30+104706.0
Радиальная скорость 5913[4]
Прямое восхождение 11ч 43м 54,294с[5]
Склонение +10° 47′ 5,18″[5]
Расстояние от Земли 60,81[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 3839 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Baillard A., Bertin E., Lapparent V. d., Fouqué P., Arnouts S., Mellier Y., J.-F. Leborgne, Prugniel P., Pelló R., Makarova L. et al. The EFIGI catalogue of 4458 nearby galaxies with detailed morphology (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 532. — P. 74–74. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201016423 — arXiv:1103.5734
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3839.