Чулацаман тӀегӀо

NGC 3811

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3811
Морфологический тип галактики SBbc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1788 шеран 9 февраль
Красное смещение 0,01056 ± 1,0E−5[2]
Созвездие ВорхI Вешин ВорхI Седа
Изображение
Видимая звёздная величина 12,2
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 3811, 2MASX J11411665+4741266, IRAS F11386+4758, MCG+08-21-091, UGC 6650, IRAS 11386+4758, PGC 36265, PSCz Q11386+4758, SDSS J114116.62+474126.9, UZC J114116.8+474128, Z 1138.6+4758, Z 242-74, LEDA 36265
Радиальная скорость 3084[3]
Прямое восхождение 11ч 41м 16,655с[4]
Склонение +47° 41′ 26,62″[4]
Расстояние от Земли 63,97[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 3811 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
  2. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3811.