Чулацаман тӀегӀо

NGC 377

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 377
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Каталожный код PGC 3931, NGC 377, NVSS J010634-201956, ESO 541-19, ESO-LV 541-0190, IRAS 01041-2036, IRAS F01041-2036, MCG-04-03-053, NGC 412, 2MASX J01063509-2019559, 6dFGS gJ010635.1-201956, LEDA 3931, APMBGC 541-014+029
Морфологический тип галактики Sbc, S[1]
Видимая звёздная величина 14,9
Созвездие Кит[d]
Прямое восхождение 1ч 06м 35,094с[2]
Дата открытия 1886
Первооткрыватель или изобретатель Фрэнк Ливенворт[d]
Радиальная скорость 16 051[3]
Изображение
Склонение −20° 19′ 56″[2]
Красное смещение 0,05354
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 377 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Francis Leavenworth цӀе йолу Америкин астрономо, 66.04 см (26 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 377.