Чулацаман тӀегӀо

NGC 3501

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3501
Морфологический тип галактики Sc[1], Scd[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1881
Красное смещение 0,003769, 0,00374 ± 7,0E−5[3]
Созвездие Лев[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13
Каталожный код NGC 3501, MCG+03-28-051, KPG 263a, PGC 33343, 2MASX J11024730+1759223, UGC 6116, SDSS J110247.26+175921.6, Z 95-97, UZC J110247.3+175921, Z 1100.2+1815, 2MFGC 8610, LEDA 33343
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Прямое восхождение 11ч 02м 47,307с[4]
Склонение +17° 59′ 22,31″[4]
Расстояние от Земли 23,55[5]
#дӀасахьажор' Кеп:Карточка/Викисклад

NGC 3501 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  3. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3501.