Чулацаман тӀегӀо

NGC 328

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 328
Морфологический тип галактики SBa, S[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1836 шеран 5 сентябрь
Красное смещение 0,024494 ± 9,7E−5[2]
Созвездие Феникс[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,4
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 328, ESO 151-13, 2MASX J00565758-5255262, PGC 3399, ESO-LV 151-0130, 6dFGS gJ005657.6-525526, SGC 005445-5311.6, LEDA 3399, APMBGC 151+091-099, Gaia DR2 4921307466311934976
Радиальная скорость 7337[3]
Прямое восхождение 0ч 56м 57,5395789062с[4]
Склонение −52° 55′ 25,986145472″[4]
Расстояние от Земли 100,57[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 328 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Da C. L. N., Pellegrini P. S., Davis M., Meiksin A., Sargent W. L. W., Tonry J. L. Southern Sky Redshift Survey: The catalog // (unknown type) — 1991. — Т. 75. — С. 935–964. — doi:10.1086/191555
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 328.