Чулацаман тӀегӀо

NGC 3176

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3176
Морфологический тип галактики 3.4[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1886
Красное смещение 0,011942 ± 9,3E−5[2]
Созвездие Гидра[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Ормонд Стоун[d]
Склонение −20° 00′ 45,72″[3]
Радиальная скорость 3532[4]
Видимая звёздная величина 14,79[5]
Каталожный код NGC 3176, ESO 567-29, 6dFGS gJ101452.3-200046, LEDA 29907, 2MASX J10145226-2000457, NVSS J101452-200045, ESO-LV 567-0290
Прямое восхождение 10ч 14м 52,269с[3]
#дӀасахьажор' Кеп:Карточка/Викисклад

NGC 3176 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Ormond Stone цӀе йолу Америкин астрономо, 66.04 см (26 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
  5. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3176.