Чулацаман тӀегӀо

NGC 31

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 31
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1834 шеран 28 октябрь
Красное смещение 0,032025
Созвездие Феникс[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 31, PGC 751, 2MASX J00103838-5659114, IRAS F00081-5715, 6dFGS gJ001038.4-565911, SGC 000809-5715.8, ESO 149-20, ESO-LV 149-0200, LEDA 751, APMBGC 149-059+119
Радиальная скорость 9615[2]
Видимая звёздная величина 14,3
Склонение −56° 59′ 11,41″[3]
Прямое восхождение 0ч 10м 38,384с[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 31 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 31.