Чулацаман тӀегӀо

NGC 2787

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 2787
Прямое восхождение 9ч 19м 18,6043000282с[1]
Расстояние от Земли 7,41 ± 0,14[2][3], 7,41[3]
Дата открытия 1788 шеран 3 декабрь
Красное смещение 0,002297[4]
Созвездие ВорхI Вешин ВорхI Седа
Изображение
Каталожный код NGC 2787, UGC 4914, PGC 26341, MCG+12-09-039, 2MASX J09191853+6912122, IRAS 09148+6924, IRAS F09148+6924, Z 332-41, Z 0914.8+6925, UZC J091918.5+691211, PSCz Q09148+6924, LEDA 26341, Gaia DR2 1117624673096823296
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Видимая звёздная величина 11,79[5]
Радиальная скорость 697[3][6]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +69° 12′ 11,64288722″[1]
Морфологический тип галактики SB(r)0+[7]
#дӀасахьажор' Кеп:Карточка/Викисклад

NGC 2787 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Kochanek C. S., Pahre M. A., Falco E. E., Huchra J. P., Mader J., Jarrett T. H., Chester T., Schneider S. E. TheK‐Band Galaxy Luminosity Function (инг.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2001. — Vol. 560, Iss. 2. — P. 566–579. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/322488 — arXiv:astro-ph/0011456
  5. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ Erwin P., Debattista V. P. Peanuts at an angle: detecting and measuring the three-dimensional structure of bars in moderately inclined galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2013. — Vol. 431, Iss. 4. — P. 3060–3086. — 27 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STT385 — arXiv:1301.0638
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 2787.