Чулацаман тӀегӀо

NGC 2525

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 2525
Морфологический тип галактики SBc/P, SBc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1791 шеран 23 февраль
Красное смещение 0,005274[2]
Созвездие Корма[d]
Видимая звёздная величина 11,6
Изображение
Каталожный код NGC 2525, IRAS 08032-1117, 2MASX J08053803-1125372, IRAS F08032-1117, MCG-02-21-004, PGC 22721, UGCA 135, AGC 480005, 6dFGS gJ080538.0-112537, NVSS J080538-112535, PSCz Q08032-1117, HIPASS J0805-11, LEDA 22721, Gaia DR2 3037726949949297664
Прямое восхождение 8ч 05м 38,0398571071с[3]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Склонение собственного движения −5,74 ± 0,579[3]
Радиальная скорость 1579[4]
Расстояние от Земли 16,75[4]
Склонение −11° 25′ 37,335222861″[3]
Прямое восхождение собственного движения 2,435 ± 0,913[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 2525 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Takata T., Yamada T., Saito M., Chamaraux P., Kazes I. Search and redshift survey for IRAS galaxies behind the Northern Milky Way — 1994. — Т. 104. — С. 529–555.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 2525.