Чулацаман тӀегӀо

NGC 238

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 238
Морфологический тип галактики SBb, Sb:r[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1834 шеран 2 октябрь
Красное смещение 0,0287, 0,028673 ± 9,3E−5[2]
Созвездие Феникс[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Видимая звёздная величина 12,4
Радиальная скорость 8613[3]
Каталожный код NGC 238, 2MASX J00432575-5010580, ESO 194-31, PGC 2595, 6dFGS gJ004325.8-501058, AM 0041-502, ESO-LV 194-0310, HIPASS J0043-50, SGC 004107-5027.5, LEDA 2595, [SLK2004] 99, APMBGC 194-093+021, Gaia DR2 4926480050047663616
Склонение −50° 10′ 58,329091767″[4]
Прямое восхождение 0ч 43м 25,7442241814с[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 238 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Da C. L. N., Pellegrini P. S., Davis M., Meiksin A., Sargent W. L. W., Tonry J. L. Southern Sky Redshift Survey: The catalog // (unknown type) — 1991. — Т. 75. — С. 935–964. — doi:10.1086/191555
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 238.