NGC 2131
| NGC 2131 | |
|---|---|
| Морфологический тип галактики | Sb[1] |
| Астрономическая эпоха | J2000.0[d] |
| Дата открытия | 1835 шеран 20 январь |
| Красное смещение | 0,005564 ± 2,7E−5, 0,005534 ± 7,3E−5[2] |
| Созвездие | Заяц[d] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Джон Гершель[d] |
| Видимая звёздная величина | 14, 12,587 ± 0,055[3], 11,927 ± 0,057[3], 11,833 ± 0,101[3], 14,59[4], 13,85[4], 13,9[5] |
| Радиальная скорость | 1682[6] |
| Каталожный код | NGC 2131, ESO 488-50, IRAS F05567-2639, 2MASX J05584752-2639110, PGC 18172, ESO-LV 488-0500, 6dFGS gJ055847.5-263911, SGC 055647-2639.3, HIPASS J0558-26, LEDA 18172 |
| Склонение | −26° 39′ 11,03″[3] |
| Прямое восхождение | 5ч 58м 47,523с[3] |
| РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь | |
NGC 2131 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.
Истори
И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[7].
Хьосташ
- VizieR(ингалс.)
- NASA/IPAC Extragalactic Database(ингалс.)
- WikiSky-da NGC 2131: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Водород α, X-Ray, Астрофото, Харита, Изображение
Билгалдахарш
- ↑ SIMBAD Astronomical Database
- ↑ III G. J. S., Littleton J. E., Matthews L. D. H I observations of southern extreme late-type galaxies. I. An optically faint sample (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1995. — Vol. 109. — P. 2003–2018. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/117426
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
- ↑ 4,0 4,1 Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
- ↑ Doyle M. T., Drinkwater M. J., Rohde D. J., Pimbblet K. A., Read M., Meyer M. J., Zwaan M. A., Ryan-Weber E., Stevens J., Koribalski B. S. et al. The HIPASS catalogue — III. Optical counterparts and isolated dark galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2005. — Vol. 361, Iss. 1. — P. 34—44. — 11 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2005.09159.X — arXiv:astro-ph/0505591
- ↑ Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
- ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 2131.
NGC 2107 | NGC 2108 | NGC 2109 | NGC 2110 | NGC 2111 | NGC 2112 | NGC 2113 | NGC 2114 | NGC 2115 | NGC 2116 | NGC 2117 | NGC 2118 | NGC 2119 | NGC 2120 | NGC 2121 | NGC 2122 | NGC 2123 | NGC 2124 | NGC 2125 | NGC 2126 | NGC 2127 | NGC 2128 | NGC 2129 | NGC 2130 | NGC 2131 | NGC 2132 | NGC 2133 | NGC 2134 | NGC 2135 | NGC 2136 | NGC 2137 | NGC 2138 | NGC 2139 | NGC 2140 | NGC 2141 | NGC 2142 | NGC 2143 | NGC 2144 | NGC 2145 | NGC 2146 | NGC 2147 | NGC 2148 | NGC 2149 | NGC 2150 | NGC 2151 | NGC 2152 | NGC 2153 | NGC 2154 | NGC 2155 | NGC 2156
ХӀара чекхбаккханза йаззам бу космосин объектех лаьцна. ГӀодехьа РУВИКИна, хӀара йаззам тӀебуьзна. |