Чулацаман тӀегӀо

NGC 212

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 212
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1834 шеран 28 октябрь
Красное смещение 0,027552, 0,027533[2][3][…]
Созвездие Феникс[d]
Изображение
Прямое восхождение 0ч 40м 13,327с[4]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 212, ESO 150-18, 2MASX J00401332-5609108, PGC 2417, ESO-LV 150-0180, 6dFGS gJ004013.3-560911, SGC 003756-5625.6, LEDA 2417, APMBGC 150-037+072
Радиальная скорость 8254[5][6]
Расстояние от Земли 124,74 ± 0,25[7][5], 124,74[5]
Склонение −56° 09′ 10,85″[4]
Видимая звёздная величина 14,43[8], 12,8[8], 11,103 ± 0,032[4], 10,294 ± 0,041[4], 10,089 ± 0,059[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 212 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[9].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Hudson M. J., Lucey J. R., Smith R. J., Davies R. L. Streaming motions of galaxy clusters within 12 000 km s−1- III. A standardized catalogue of Fundamental Plane data (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2001. — Vol. 327, Iss. 1. — P. 265–295. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1046/J.1365-8711.2001.04786.X
  3. ↑ Smith R. J., J.R. Lucey, D.J. Schlegel, Baggley G., Davies R. L. Streaming motions of galaxy clusters within 12 000 km s−1- II. New photometric data for the Fundamental Plane (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2001. — Vol. 327, Iss. 1. — P. 249–264. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1046/J.1365-8711.2001.04734.X
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ 8,0 8,1 Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  9. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 212.