Чулацаман тӀегӀо

NGC 2076

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 2076
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1785 шеран 4 февраль
Красное смещение 0,007145 ± 4,7E−5, 0,008079 ± 0,000237[2]
Созвездие Заяц[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 2076, IRAS 05445-1648, PGC 17804, 2MASX J05464746-1646574, MCG-03-15-012, IRAS F05445-1648, HIPASS J0546-16, SGC 054434-1647.9, 6dFGS gJ054647.5-164658, PSCz Q05445-1648, LEDA 17804, [SLK2004] 509
Радиальная скорость 2145[3]
Прямое восхождение 5ч 46м 47,465с[4]
Склонение −16° 46′ 57,47″[4]
Расстояние от Земли 42,85[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 2076 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Huchra J., Davis M., Latham D., Tonry J. A survey of galaxy redshifts. IV. The data // (unknown type) — 1983. — Т. 52. — С. 89–119. — doi:10.1086/190860
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 2076.