Чулацаман тӀегӀо

NGC 1979

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1979
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1784 шеран 20 ноябрь
Красное смещение 0,005831
Созвездие Заяц[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 11,8
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 1979, MCG-04-14-004, PGC 17452, ESO 487-24, 2MASX J05340112-2318361, 6dFGS gJ053401.1-231836, AM 0531-232, ESO-LV 487-0240, SGC 053156-2320.5, IC 2137, LEDA 17452
Радиальная скорость 1723[2][3]
Прямое восхождение 5ч 34м 1,121с[4]
Склонение −23° 18′ 36,16″[4]
Расстояние от Земли 28,58[2]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1979 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1979.