Чулацаман тӀегӀо

NGC 1843

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1843
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1877 шеран 17 январь
Красное смещение 0,008709 ± 3,7E−5[2]
Созвездие Орион[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,7
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 1843, IRAS F05117-1040, 2MASX J05140614-1037366, IRAS 0511-106P03, MCG-02-14-008, IRAS 05117-1041, PGC 16949, UGCA 107, HIPASS J0514-10, 6dFGS gJ051406.1-103737, PSCz P05117-1041, LEDA 16949, Gaia DR2 2990173518721236608, [SLK2004] 484
Радиальная скорость 2554,3 ± 11,2[3]
Прямое восхождение 5ч 14м 6,1153473629с[4]
Склонение −10° 37′ 36,933488969″[4]
Расстояние от Земли 35,92[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1843 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (инг.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ Remco C. E. van den Bosch, Gebhardt K., Gültekin K., Yıldırım A., Walsh J. L. Hunting for supermassive black holes in nearby galaxies with the Hobby-Eberly telescope // (unknown type) — 2015. — Т. 218, вип. 1. — С. 10. — doi:10.1088/0067-0049/218/1/10 — arXiv:1502.00632
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1843.