Чулацаман тӀегӀо

NGC 1739

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1739
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Каталожный код NGC 1739, MCG-03-13-055, PGC 16586, ESO 552-50, 2MASX J05014733-1810002, 6dFGS gJ050147.3-181001, ESO-LV 552-0500, HIPASS J0501-18, SGC 045935-1814.3, LEDA 871829, LEDA 16586
Морфологический тип галактики Sb[1]
Дата открытия 1885 шеран 11 декабрь
Созвездие Заяц[d]
Прямое восхождение 5ч 01м 47,338с[2]
Видимая звёздная величина 13,4
Первооткрыватель или изобретатель Ормонд Стоун[d]
Радиальная скорость 3869[3]
Изображение
Склонение −18° 10′ 0,29″[2]
Красное смещение 0,012982 ± 0,000107[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1739 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Ormond Stone цӀе йолу Америкин астрономо, 66.04 см (26 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  3. ↑ Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
  4. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1739.