Чулацаман тӀегӀо

NGC 1679

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1679
Склонение собственного движения −11,352 ± 0,153[1]
Расстояние от Земли 9,68[2]
Дата открытия 1835 шеран 18 ноябрь
Красное смещение 0,003522 ± 7,0E−6, 0,003532 ± 2,7E−5[3]
Созвездие Резец[d]
Видимая звёздная величина 11,4
Параллакс 0,512 ± 0,0812[1]
Изображение
Каталожный код NGC 1679, ESO 422-1, PGC 16120, 2MASX J04495558-3157558, IRAS 04480-3203, IRAS F04480-3203, MCG-05-12-004, UGCA 96, HIPASS J0449-31, NVSS J044954-315728, AGC 23772, AM 0448-320, ESO-LV 422-0010, 6dFGS gJ044955.6-315756, SGC 044801-3203.1, PSCz Q04480-3203, Gaia DR2 4874867599849202432, LEDA 16120
Прямое восхождение 4ч 49м 55,5987611179с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Прямое восхождение собственного движения 3,03 ± 0,134[1]
Радиальная скорость 1052[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −31° 57′ 56,046343462″[1]
Морфологический тип галактики SBm, SB/Ir[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1679 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  4. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1679.