Чулацаман тӀегӀо

(973) Аралия

Мегавики чуьра гӀирс
(973) Аралия
Средняя аномалия 114,636333314 ± 2,7971E−5[1]
Долгота восходящего узла 348,46155851448 ± 1,7109E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,112244106694 ± 4,0059E−8[1]
Дата открытия 1922 шеран 18 март[1]
Орбитальный период 2101,1009556079 ± 1,8389E−5[1]
Следующее по порядку (974) Лиоба[2]
Абсолютная звёздная величина 10[1]
Наклонение орбиты 15,814 ± 0,001
Аргумент перицентра 88,538932558476 ± 3,3703E−5[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Предыдущее по порядку (972) Кония[2]
Перицентр 2,850094278395 ± 1,2941E−7[1]
Первооткрыватель или изобретатель Рейнмут, Карл Вильгельм[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,570802051072 ± 2,0835E−8[1]
Большая полуось орбиты 3,210448164733 ± 1,8732E−8[1]
Альбедо 0,0959

(973) Аралия (лат. Aralia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1922 шеран 18 мартехь Карл Райнмут цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1922 LR».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта