Чулацаман тӀегӀо

(861) Аида

Мегавики чуьра гӀирс
(861) Аида
Средняя аномалия 53,656709753559 ± 2,1281E−5[1]
Долгота восходящего узла 115,03544946759 ± 3,1624E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,102580286463 ± 3,6598E−8[1]
Дата открытия 1917 шеран 22 январь[1]
Орбитальный период 2032,0384288002 ± 1,6013E−5[1]
Названо в честь Аида[d]
Абсолютная звёздная величина 9,7[1]
Перицентр 2,817634126443 ± 1,1699E−7[1]
Аргумент перицентра 194,018658954 ± 3,8254E−5[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Предыдущее по порядку (860) Урсина[2]
Большая полуось орбиты 3,139706075029 ± 1,6495E−8[1]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,461778023615 ± 1,8187E−8[1]
Следующее по порядку (862) Франция[2]
Наклонение орбиты 8,052 ± 0,001

(861) Аида (лат. Aïda) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1917 шеран 22 январехь Макс Вольф цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1917 BE».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта