Чулацаман тӀегӀо

(8499) 1990 SC13

Мегавики чуьра гӀирс
(8499) 1990 SC13
Средняя аномалия 302,01272[1]
Долгота восходящего узла 266,1307[1]
Эксцентриситет орбиты 0,01, 0,0104356[1]
Дата открытия 1990 шеран 22 сентябрь[2]
Орбитальный период 4,96[1]
Следующее по порядку (8500) Хори
Абсолютная звёздная величина 13[1]
Аргумент перицентра 344,46081[1]
Альбедо 0,171
Предыдущее по порядку (8498) Уфа
Место астрономического открытия Обсерватория Ла-Силья[d][2]
Первооткрыватель или изобретатель Дебеонь, Анри[d][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,938[1]
Большая полуось орбиты 2,9074603[1]
Наклонение орбиты 0,90516[1]
Перицентр 2,8771191[1]

(8499) 1990 SC13 (лат.  1990 SC13) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1990 шеран 22 сентябрехь Анри Дебеонь цӀе йолу Ӏилманчо Ла-Силья обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1990 SC13».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта