Чулацаман тӀегӀо

(820) Адриана

Мегавики чуьра гӀирс
(820) Адриана
Средняя аномалия 215,18779928105 ± 4,8743E−5[1]
Долгота восходящего узла 118,51006904876 ± 4,3649E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,049009186463 ± 4,1435E−8[1]
Дата открытия 1916 шеран 30 март[1]
Орбитальный период 2026,9133478718 ± 1,9038E−5[1]
Названо в честь хууш дац
Абсолютная звёздная величина 10,4[1]
Большая полуось орбиты 3,13442467249 ± 1,9627E−8[1]
Аргумент перицентра 191,28306419557 ± 6,4288E−5[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Предыдущее по порядку (819) Барнардиана[2]
Перицентр 2,980809069263 ± 1,2947E−7[1]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,288040275716 ± 2,0589E−8[1]
Следующее по порядку (821) Фанни[2]
Наклонение орбиты 5,937 ± 0,001

(820) Адриана (лат. Adriana) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1916 шеран 30 мартехь Макс Вольф цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1916 ZB».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта