Чулацаман тӀегӀо

(614) Пиа

Мегавики чуьра гӀирс
(614) Пиа
Средняя аномалия 177,92773339545 ± 2,1663E−5[1]
Долгота восходящего узла 217,3012986753 ± 3,5304E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,111395118475 ± 4,0039E−8[1]
Дата открытия 1906 шеран 11 октябрь[1]
Орбитальный период 1614,0556322908 ± 1,0618E−5[1]
Следующее по порядку (615) Росвита[2]
Абсолютная звёздная величина 11[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Аргумент перицентра 208,87200202845 ± 4,1529E−5[1]
Перицентр 2,392886373321 ± 1,0616E−7[1]
Предыдущее по порядку (613) Гвиневра[2]
Большая полуось орбиты 2,692857560284 ± 1,181E−8[1]
Первооткрыватель или изобретатель Копфф, Август[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,992828747247 ± 1,3125E−8[1]
Изображение
Наклонение орбиты 7,029 ± 0,001
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(614) Пиа (лат. Pia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1906 шеран 11 октябрехь Август Копфф цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1906 VQ».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта