Чулацаман тӀегӀо

(543) Шарлотта

Мегавики чуьра гӀирс
(543) Шарлотта
Большая полуось орбиты 3,057482166332 ± 1,3495E−8[1]
Долгота восходящего узла 294,98027609499 ± 3,1856E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,154722692284 ± 4,0455E−8[1]
Дата открытия 1904 шеран 11 сентябрь[1]
Орбитальный период 1952,7395650224 ± 1,2928E−5[1]
Изображение
Названо в честь Q67169350?
Абсолютная звёздная величина 9,4[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Перицентр 2,584420293947 ± 1,2462E−7[1]
Аргумент перицентра 109,66493875186 ± 3,5247E−5[1]
Предыдущее по порядку (542) Сусанна[2]
Следующее по порядку (544) Йетта[2]
Первооткрыватель или изобретатель Пауль Гёц[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,530544038716 ± 1,5583E−8[1]
Средняя аномалия 217,32629868255 ± 1,5381E−5[1]
Наклонение орбиты 8,472 ± 0,001
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(543) Шарлотта (лат. Charlotte) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1904 шеран 11 сентябрехь Пауль Гёц цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1904 OT».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта