Чулацаман тӀегӀо

(498) Токио

Мегавики чуьра гӀирс
(498) Токио
Средняя аномалия 87,448938055736 ± 9,8133E−6[1]
Долгота восходящего узла 97,44416434396 ± 2,6639E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,224660796085 ± 3,3247E−8[1]
Дата открытия 1902 шеран 2 декабрь[1]
Орбитальный период 1575,686084311 ± 8,087E−6[1]
Названо в честь Токио
Абсолютная звёздная величина 8,95[1]
Большая полуось орбиты 2,650010014295 ± 9,0673E−9[1]
Аргумент перицентра 241,00418275 ± 2,7629E−5[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Предыдущее по порядку (497) Ива[2]
Перицентр 2,05465665485 ± 8,9094E−8[1]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,24536337374 ± 1,1104E−8[1]
Следующее по порядку (499) Венузия[2]
Наклонение орбиты 9,500965875046 ± 3,5101E−6[1]

(498) Токио (лат. Tokio) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1902 шеран 2 декабрехь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1902 KU».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта