Чулацаман тӀегӀо

(4977) Rauthgundis

Мегавики чуьра гӀирс
(4977) Rauthgundis
Средняя аномалия 276,92355[1]
Долгота восходящего узла 349,81146[1]
Эксцентриситет орбиты 0,11, 0,1116955[1]
Дата открытия 1960 шеран 24 сентябрь[2]
Орбитальный период 3,47[1]
Следующее по порядку (4978) Seitz[3]
Абсолютная звёздная величина 14[1]
Аргумент перицентра 294,579[1]
Большая полуось орбиты 2,2924214[1]
Предыдущее по порядку (4976) Choukyongchol[3]
Место астрономического открытия Паломарская обсерватория[d][2]
Первооткрыватель или изобретатель Хаутен, Корнелис Йоханнес ван[d][3][2], Хаутен-Груневельд, Ингрид ван[d][3][2], Том Герельс[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,548[1]
Перицентр 2,0363682[1]
Наклонение орбиты 5,88549[1]

(4977) Rauthgundis (лат.  Rauthgundis) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1960 шеран 24 сентябрехь К. Й. ван Хоутен, И. ван Хаутен-Груневельд,Том Герельс цӀе йолу Ӏилманчо Паломар обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «2018 P-L».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта