Чулацаман тӀегӀо

(4970) Друян

Мегавики чуьра гӀирс
(4970) Друян
Средняя аномалия 69,43848[1], 187,51476276833 ± 2,4061E−7[2]
Долгота восходящего узла 292,12959[1], 292,07884360158 ± 1,3345E−7[2]
Эксцентриситет орбиты 0,14, 0,1455602[1], 0,143920167812 ± 4,882E−10[2]
Дата открытия 1988 шеран 12 ноябрь[2]
Орбитальный период 3,71[1], 1355,1566001459 ± 3,0941E−7[2]
Астрономическая эпоха 31 марта 2024 года[d]
Место астрономического открытия Паломарская обсерватория[d][2]
Следующее по порядку (4971) Хосинохироба[3]
Абсолютная звёздная величина 13,4[1], 13,64[2]
Наклонение орбиты 7,22967[1], 7,222972502955 ± 3,5616E−8[2]
Большая полуось орбиты 2,3953702[1], 2,396591631498 ± 3,6479E−10[2]
Перицентр 2,0466997[1], 2,051673761716 ± 1,1175E−9[2]
Аргумент перицентра 130,16437[1], 130,37356935864 ± 2,1347E−7[2]
Диаметр 8,068 ± 0,06[2]
Предыдущее по порядку (4969) Лоренцо[3]
Названо в честь Энн Друян[d]
Первооткрыватель или изобретатель Элеанора Фрэнсис Хелин[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,744[1], 2,741509501279 ± 4,1729E−10[2]
Альбедо 0,165 ± 0,017[2]

(4970) Друян (лат.  Druyan) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1988 шеран 12 ноябрехь Элеанора Хелин цӀе йолу Ӏилманчо Паломар обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1988 VO2».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта