Чулацаман тӀегӀо

(496) Грифия

Мегавики чуьра гӀирс
(496) Грифия
Большая полуось орбиты 2,198736023449 ± 6,2177E−9[1]
Долгота восходящего узла 207,61773512135 ± 5,8038E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,079121522732 ± 3,4585E−8[1]
Дата открытия 1902 шеран 25 октябрь[1]
Орбитальный период 1190,8527519282 ± 5,0513E−6[1]
Перицентр 2,024768681189 ± 7,5553E−8[1]
Названо в честь Андреас Грифиус[d]
Абсолютная звёздная величина 11,61[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Наклонение орбиты 3,789 ± 0,001
Аргумент перицентра 258,53734132271 ± 6,4906E−5[1]
Предыдущее по порядку (495) Эвлалия[2]
Следующее по порядку (497) Ива[2]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,372703365709 ± 6,7096E−9[1]
Средняя аномалия 146,43355004222 ± 2,834E−5[1]
Альбедо 0,1676

(496) Грифия (лат. Gryphia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1902 шеран 25 октябрехь Макс Вольф цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1902 KH».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта