Чулацаман тӀегӀо

(4931) Томск

Мегавики чуьра гӀирс
(4931) Томск
Средняя аномалия 22,899, 328,72939[1]
Долгота восходящего узла 155,042, 154,96151[1]
Эксцентриситет орбиты 0,28, 0,2820583[1]
Дата открытия 1983 шеран 11 февраль[2]
Орбитальный период 1513,192, 4,14[1]
Названо в честь Томск
Абсолютная звёздная величина 12, 12,6[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ла-Силья[d][2]
Перицентр 277 574 000, 1,8517847[1]
Аргумент перицентра 281,364, 281,47726[1]
Видимая звёздная величина 18,09
Предыдущее по порядку (4930) Rephiltim[3]
Следующее по порядку (4932) Texstapa[3]
Первооткрыватель или изобретатель Дебеонь, Анри[d][3], Де Санктис, Джованни[d][3]
Родительское тело Малх
Апоцентр 494 193 000, 3,307[1]
Большая полуось орбиты 385 883 000, 2,5792967[1]
Наклонение орбиты 23,179, 23,17073[1]

(4931) Томск (лат. Tomsk) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1983 шеран 11 февралехь Анри Дебеонь, Дж. де Санктис цӀе йолу Ӏилманчо Ла-Силья обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1983 CN3».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта