Чулацаман тӀегӀо

(4922) Лешин

Мегавики чуьра гӀирс
(4922) Лешин
Средняя аномалия 156,39719[1], 260,78551257838 ± 3,6691E−7[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,23, 0,2305963[1], 0,229399103784 ± 6,5413E−10[2]
Период вращения 37,445[2]
Дата открытия 1981 шеран 2 март[2]
Орбитальный период 4,24[1], 1551,7901047993 ± 8,8653E−7[2]
Диаметр 4,955 ± 0,244[2]
Место астрономического открытия Обсерватория Сайдинг-Спринг[d][2]
Названо в честь Q6501644?[3]
Абсолютная звёздная величина 13,5[1], 13,82[2]
Перицентр 2,0163815[1], 2,021401315452 ± 1,4679E−9[2]
Большая полуось орбиты 2,6207069[1], 2,623149447888 ± 9,9906E−10[2]
Аргумент перицентра 138,41692[1], 138,36285843541 ± 2,8495E−7[2]
Следующее по порядку (4923) Кларк[4]
Предыдущее по порядку (4921) Volonté[4]
Наклонение орбиты 8,16744[1], 8,163988864851 ± 3,7039001E−8[2]
Первооткрыватель или изобретатель Шелте Джон Бас[d][4][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,225[1], 3,224897580324 ± 1,2282E−9[2]
Долгота восходящего узла 229,55935[1], 229,47806157044 ± 2,5347E−7[2]
Альбедо 0,344 ± 0,045[2]

(4922) Лешин (лат. Leshin) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1981 шеран 2 мартехь Шелте Бас цӀе йолу Ӏилманчо Сайдинг-Спринг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1981 EH4».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта