Чулацаман тӀегӀо

(4920) Громов

Мегавики чуьра гӀирс
(4920) Громов
Средняя аномалия 27,75324[1]
Долгота восходящего узла 190,02336[1]
Эксцентриситет орбиты 0,09, 0,0876657[1]
Дата открытия 1978 шеран 8 август[2]
Орбитальный период 4,41[1]
Названо в честь Громов, Михаил Михайлович[d]
Абсолютная звёздная величина 13,1[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Аргумент перицентра 210,17772[1]
Перицентр 2,4524809[1]
Предыдущее по порядку (4919) Вишневская[3]
Следующее по порядку (4921) Volonté[3]
Первооткрыватель или изобретатель Черных, Николай Степанович[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,924[1]
Большая полуось орбиты 2,6881386[1]
Наклонение орбиты 2,42879[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(4920) Громов (лат. Gromov) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1978 шеран 8 августехь Черных Н. С. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1978 PY2».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта