Чулацаман тӀегӀо

(4856) Seaborg

Мегавики чуьра гӀирс
(4856) Seaborg
Средняя аномалия 65,0701[1]
Долгота восходящего узла 190,01596[1]
Эксцентриситет орбиты 0,07, 0,0685299[1]
Дата открытия 1983 шеран 11 июнь[2]
Орбитальный период 4,09[1]
Названо в честь Гленн Теодор Сиборг[d]
Абсолютная звёздная величина 12[1]
Большая полуось орбиты 2,559453[1]
Аргумент перицентра 268,38811[1]
Место астрономического открытия Паломарская обсерватория[d][2]
Предыдущее по порядку (4855) Tenpyou[3]
Перицентр 2,3840538[1]
Первооткрыватель или изобретатель Шумейкер, Кэролин[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,735[1]
Следующее по порядку (4857) Альтгамия[3]
Наклонение орбиты 15,00937[1]

(4856) Seaborg (лат.  Seaborg) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1983 шеран 11 июнехь Кэролин Шумейкер цӀе йолу Ӏилманчо Паломар обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1983 LJ».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта