Чулацаман тӀегӀо

(4818) Элгар

Мегавики чуьра гӀирс
(4818) Элгар
Средняя аномалия 281,56756[1], 254,97017789703 ± 4,9078E−7[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,13, 0,1298622[1], 0,130433554665 ± 3,9561E−10[2]
Дата открытия 1984 шеран 1 март[2]
Орбитальный период 3,41[1], 1244,3771966193 ± 3,3373E−7[2]
Названо в честь Эдуард Элгар[d]
Абсолютная звёздная величина 13,7[1], 13,87[2]
Долгота восходящего узла 169,08392[1], 169,00861488071 ± 5,0696E−7[2]
Место астрономического открытия Обсерватория Лоуэлла[d][2]
Аргумент перицентра 82,9582[1], 83,502972049752 ± 5,5164E−7[2]
Перицентр 1,9703321[1], 1,968816245961 ± 7,6684E−10[2]
Предыдущее по порядку (4817) Глиба
Следующее по порядку (4819) Гиффорд[3]
Первооткрыватель или изобретатель Эдвард Боуэлл[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,558[1], 2,559454725218 ± 4,5762E−10[2]
Большая полуось орбиты 2,2643909[1], 2,264135485589 ± 4,0482E−10[2]
Наклонение орбиты 2,54387[1], 2,543751091138 ± 4,3144E−8[2]

(4818) Элгар (лат. Elgar) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1984 шеран 1 мартехь Эдвард Боуэлл цӀе йолу Ӏилманчо Андерсон-Меса обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1984 EM».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта