Чулацаман тӀегӀо

(466) Тисифона

Мегавики чуьра гӀирс
(466) Тисифона
Средняя аномалия 135,02065672517 ± 2,7692E−5[1]
Долгота восходящего узла 290,88577175943 ± 1,2976E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,092016782635 ± 3,9421E−8[1]
Дата открытия 1901 шеран 17 январь[1]
Орбитальный период 2244,8335448874 ± 2,267E−5[1]
Названо в честь Тисифона[d]
Абсолютная звёздная величина 8,5[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Аргумент перицентра 249,46984813499 ± 2,949E−5[1]
Перицентр 3,046503156309 ± 1,4179E−7[1]
Предыдущее по порядку (465) Алекто[2]
Следующее по порядку (467) Лаура[2]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1], Карнера, Луиджи[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,663980249212 ± 2,4667E−8[1]
Большая полуось орбиты 3,355241702761 ± 2,2589E−8[1]
Наклонение орбиты 19,111049944253 ± 5,4062E−6[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(466) Тисифона (лат. Tisiphone) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1901 шеран 17 январехь Макс Вольф, Л. Карнера цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1901 FX».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта