Чулацаман тӀегӀо

(4489) 1988 AK

Мегавики чуьра гӀирс
(4489) 1988 AK
Средняя аномалия 174,79435[1], 10,379015151829 ± 5,7298E−6[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,0574, 0,0577109[1], 0,059614902334 ± 5,5479E−9[2]
Период вращения 12,582[2]
Дата открытия 1988 шеран 15 январь[2]
Орбитальный период 11,92[1], 4302,1113991626 ± 3,8235999E−5[2]
Диаметр 76,595 ± 0,411[2]
Место астрономического открытия Обсерватория Лоуэлла[d][2]
Названо в честь Q3714879?[3]
Абсолютная звёздная величина 9[1], 9,1[2]
Перицентр 4,9172807[1], 4,868119399327 ± 5,7368E−8[2]
Большая полуось орбиты 5,2184415[1], 5,176729630669 ± 3,0672999E−8[2]
Аргумент перицентра 6,58297[1], 11,132998730779 ± 3,6764E−6[2]
Следующее по порядку (4490) Бэмбери
Предыдущее по порядку (4488) Токитада
Наклонение орбиты 22,22365[1], 22,270171205906 ± 3,8503E−8[2]
Первооткрыватель или изобретатель Эдвард Боуэлл[d][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 5,52[1], 5,48533986201 ± 3,2501E−8[2]
Долгота восходящего узла 86,54021[1], 86,422944420519 ± 1,1706E−7[2]
Альбедо 0,069 ± 0,005[2]

(4489) 1988 AK (лат. AK) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1988 шеран 15 январехь Эдвард Боуэлл цӀе йолу Ӏилманчо Андерсон-Меса обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1988 AK».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта