(4459) Нусамаибаси
Арахьара хатӀ
| (4459) Нусамаибаси | |
|---|---|
| Средняя аномалия | 160,01222[1] |
| Долгота восходящего узла | 157,2692[1] |
| Эксцентриситет орбиты | 0,12, 0,1179193[1] |
| Дата открытия | 1990 шеран 30 январь[2] |
| Орбитальный период | 3,39[1] |
| Названо в честь | Q11481889? |
| Абсолютная звёздная величина | 13,8[1] |
| Перицентр | 1,9890936[1] |
| Аргумент перицентра | 283,21745[1] |
| Место астрономического открытия | Кусиро |
| Предыдущее по порядку | (4458) Оидзуми[3] |
| Большая полуось орбиты | 2,2550017[1] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Мацуяма, Масанори[d][3][2], Кадзуро Ватанабэ[d][3][2] |
| Родительское тело | Малх |
| Апоцентр | 2,521[1] |
| Следующее по порядку | (4460) Бихоро[3] |
| Наклонение орбиты | 2,79278[1] |
(4459) Нусамаибаси (лат. Nusamaibashi) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.
Истори
ДӀайиллина 1990 шеран 30 январехь М. Мацуяма, К. Ватанабэ цӀе йолу Ӏилманчо Кусиро обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1990 BP2».
Хьосташ
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
- Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
- Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.
Билгалдахарш
Хьажоргаш
- База данных JPL НАСА по малым телам Солнечной системы (4459)(ингалс.)
- База данных MPC по малым телам Солнечной системы (4459)(ингалс.)
Хьажа иштта
- (150) Нюйва астероид
