Чулацаман тӀегӀо

(4459) Нусамаибаси

Мегавики чуьра гӀирс
(4459) Нусамаибаси
Средняя аномалия 160,01222[1]
Долгота восходящего узла 157,2692[1]
Эксцентриситет орбиты 0,12, 0,1179193[1]
Дата открытия 1990 шеран 30 январь[2]
Орбитальный период 3,39[1]
Названо в честь Q11481889?
Абсолютная звёздная величина 13,8[1]
Перицентр 1,9890936[1]
Аргумент перицентра 283,21745[1]
Место астрономического открытия Кусиро
Предыдущее по порядку (4458) Оидзуми[3]
Большая полуось орбиты 2,2550017[1]
Первооткрыватель или изобретатель Мацуяма, Масанори[d][3][2], Кадзуро Ватанабэ[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,521[1]
Следующее по порядку (4460) Бихоро[3]
Наклонение орбиты 2,79278[1]

(4459) Нусамаибаси (лат. Nusamaibashi) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1990 шеран 30 январехь М. Мацуяма, К. Ватанабэ цӀе йолу Ӏилманчо Кусиро обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1990 BP2».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта