Чулацаман тӀегӀо

(4380) Гейер

Мегавики чуьра гӀирс
(4380) Гейер
Средняя аномалия 175,90476[1], 258,3066892676 ± 7,0123E−7[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,06, 0,0630711[1], 0,062852845621 ± 4,1505001E−10[2]
Период вращения 9,41[2]
Дата открытия 1988 шеран 14 август[2]
Орбитальный период 5,31[1], 1935,9709823847 ± 8,2064E−7[2]
Абсолютная звёздная величина 11,8[1], 12,12[2]
Следующее по порядку (4381) Уэнохара[3]
Диаметр 16,908 ± 1,057[2]
Место астрономического открытия От-Провансская астрономическая обсерватория[d][2]
Перицентр 2,8503175[1], 2,848883797365 ± 1,7811E−9[2]
Аргумент перицентра 45,85855[1], 49,789276902619 ± 5,6083E−7[2]
Большая полуось орбиты 3,0421918[1], 3,039953527097 ± 8,5907E−10[2]
Предыдущее по порядку (4379) Snelling[3]
Наклонение орбиты 9,88112[1], 9,87473125993 ± 2,5512E−8[2]
Первооткрыватель или изобретатель Эльст, Эрик Вальтер[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,234[1], 3,23102325683 ± 9,1306E−10[2]
Долгота восходящего узла 345,85461[1], 345,54496541833 ± 1,4938E−7[2]
Альбедо 0,129 ± 0,023[2]

(4380) Гейер (лат.  Geyer) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1988 шеран 14 августехь Эрик Эльст цӀе йолу Ӏилманчо Верхний Прованс обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1988 PB2».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта