Чулацаман тӀегӀо

(434) Венгрия

Мегавики чуьра гӀирс
(434) Венгрия
Большая полуось орбиты 1,944197770318 ± 3,9165E−9[1]
Долгота восходящего узла 175,33185333523 ± 9,8949E−6[1]
Эксцентриситет орбиты 0,073930467595 ± 3,4735E−8[1]
Дата открытия 1898 шеран 11 сентябрь[1]
Орбитальный период 990,16845863472 ± 2,992E−6[1]
Перицентр 1,800462320062 ± 6,8109E−8[1]
Названо в честь Венгри
Абсолютная звёздная величина 11,21[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Наклонение орбиты 22,509 ± 0,001
Аргумент перицентра 123,90224397974 ± 3,3906E−5[1]
Предыдущее по порядку (433) Эрос[2]
Следующее по порядку (435) Элла[2]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,087933220574 ± 4,206E−9[1]
Средняя аномалия 75,602252011741 ± 3,2363E−5[1]
Альбедо 0,428
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(434) Венгрия (лат. Hungaria) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1898 шеран 11 сентябрехь Макс Вольф цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1898 DR».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта